صبرو تحمل و سکوت تا کی؟ دروغ و تخریب تا کی؟ با دیدن واژه هایی دور از شخصیت به یاد توهین ها و مطالب دروغی که از ابتدای نامزد شدن احمدی نژاد در سال ۱۳۸۴ تا امروز به احمدی نژاد نسبت داده شده بود افتادم.مطالب دروغی که حتی صدای رهبر انقلاب را درآورد و در یکی از سخنرانی هایشان در جمع مردم کردستان از این دروغ پردازی ها انتقاد کردند.
جدا از این مسائل احمدی نژاد در طول این چهار سال به قول خودمانی پا روی دم خیلی ها گذاشت.وقتی فکر می کنم می توانم درک کنم که چرا این هجمه سنگین خبرپراکنی ها علیه وی از آغاز انتخابات ریاست جمهوری دور نهم تا امروز ایجاد شده است.ایجاد پیامک های توهین آمیز و تمسخرآمیز علیه احمدی نژاد و پراکنده کردن آن به طور وسیع در میان مردم تنها یکی از اقدامات برخی علیه وی بوده است.ایجاد پایگاه های اینترنتی برای جک سازی و تمسخر احمدی نژاد٬طراحی کاریکاتورهای گوناگون علیه وی(که در طول ۳۰ سال انقلاب اسلامی بی نظیر بوده است)٬ایجاد خبرهای دروغین در روزنامه های مخالف و ده ها مورد دیگر از جمله اقدامات مخالفان برای تخریب احمدی نژاد بوده است.
صرف نظر از هرگونه طرفداری یا مخالفت با احمدی نژاد وی توانسته است در طول این چهار سال معادل کل ۱۶ سال پیش از خودش کار کند.واگذاری نهادهای دولتی به میزان چندین برابر نسبت به سال های پیش به بخش خصوصی،کاهش بیکاری با ایجاد بنگاه های زودبازده و دیگر اقدامات٬ایجاد فضاهای ورزشی٬ارتقای چند پله ای جایگاه ایران در شاخص توسعه انسانی سازمان ملل متحد- که شاخصی برای توسعه هر کشوری محسوب می شود٬سفرهای متعدد استانی و آشنایی با مشکلات مردم از نزدیک٬تصویب هزاران مصوبه برای هر استان برای توسعه و پیشرفت و بسیاری اقدامات دیگرتنها گوشه ای از اقدامات احمدی نژاد در عرصه اقتصاد بوده است.البته احمدی نژاد کاستی های نیزداشته است که بخش گسترده ای از آن ها میراث دولت های پیشین از جمله دولت آقای موسوی بوده است.
ارتقا جایگاه ایران در عرصه جهانی با پافشاری بر مواضع هسته ای و فضایی،سخنرانی های متعدد که بر جایگاه ایران در عرصه جهانی افزود،ایجاد فضای باز سیاسی که حتی مخالفان می توانند آن را در روزنامه های منتشر شده در دکه ها و اینترنت ملاحضه نمایند و بسیاری موارد دیگر گوشه از فعالیت های احمدی نژاد در عرصه سیاسی بوده است.
فعالیت های مثبت احمدی نژاد سبب شده است تا مخالفان که چیزی برای معرفی کردن خود ندارند به تخریب اقدامات وی بپردازند.احمدی نژاد فردی بود که در راه پیشرفت وتعالی ایران به مرز قربانی شدن رسیده است.استقبال گسترده از وی در سفرهای استانی اش دلیل بر محبوبیت وی در میان ملت ایران است.ساده زیستی و توجه به توده مردم و مستضعفان همواره در یادهای موافقان و مخالفان باقی خواهد ماند.او یکی از معدود افرادی است که نیازهای جامعه را می شناسد و برای برطرف شدن ان ها تلاش می کند.
نظرخواهی برای این پست آزاد است و هرگونه نظری تایید می شود.
این است دموکراسی احمدی نژادی........
ملکه استقامت ايران. رکورددار است و خوب مي دود، اما مهم تر از اينها مدالي است که تابستان گذشته به گردن آويخت. ليلا ابراهيمي حالا نفر سوم آسيا است.او توانسته براي اولين بار بعد از انقلاب، دو و ميداني بانوان ايران را صاحب مدال کند، آن هم در ماده يي که هنوز در ايران راه اندازي نشده و در سطح آسيا هم براي نخستين بار برگزار مي شد؛ سه هزار متر با مانع.وقتي تيم دختران ايران راهي مسابقات قهرماني آسيا در اردن شد، حرفي از حضور او در اين ماده نبود، اما ناگهان خبر رسيد ايران در اين ماده نماينده داشته و مدال هم گرفته است. اين طور شد که تصميم ناگهاني مسوولان فدراسيون دو و ميداني براي شرکت دادن ليلا ابراهيمي در رقابت سه هزار متر با مانع اولين مدال رشته هاي پايه دختران را به ارمغان آورد تا او هم علاوه بر اين مدال، يک رکورد ديگر در کنار رکورد رشته هاي 1500 متر، 3 هزار متر، 5 هزار متر و 4 در 400 متر به نام خود ثبت کند.اگرچه کسب اين عنوان سومي بين چهار شرکت کننده نمي تواند نشان دهنده تحول خاصي در دو و ميداني دختران ايران باشد اما هر کس شاهد دويدن ليلا در جريان آن مسابقه بود و مي ديد که او چطور با شلوار بلندش در چاله هاي آب مي افتاد اما برمي خاست، به ارزش کار او پي مي برد. او امسال يک بدشانسي بزرگ هم آورد. او در جريان مسابقات ليگ دو و ميداني به شدت مصدوم شد تا کارش به عمل جراحي کشيده شود و عملاً چندماهي کنار بماند.
قبل از اينکه او المپيکي شود، حضور زنان ورزشکار ايران در بازي هاي المپيک به شرکت يک تيرانداز محدود مي شد که البته آن هم با وايت کارت بود و هيچ دختر ورزشکاري نتوانسته بود شخصاً سهميه حضور در المپيک را به دست آورد. اما سارا خوش جمال فکري امسال يک ستاره بود و در شرايطي که در طول اين سال ها هميشه اميد به سنگين وزن ها در تکواندو بيشتر بود، سارا به عنوان يکي از سبک وزن هاي ايران المپيکي شد تا نامش به سر زبان ها بيفتد. خوش جمال که در جريان رقابت هاي انتخابي المپيک در هوشي مينه ويتنام مبارزه مي کرد، بعد از اينکه به جدول بازنده ها رفت، براي عنوان سومي با حريف پاکستاني روبه رو شد. او که براي المپيکي شدن به پيروزي در اين ديدار نياز داشت، يک بر صفر برد و بليت پکن را گرفت. بعد از آن مسابقات بود که او در مرکز توجه رسانه ها قرار گرفت و البته که با روي باز پذيراي خبرنگاران بود؛ «دوست دارم هادي ساعي شوم،»
او هنوز هم بهترين شطرنج باز دختر ايران است حتي اگر با اعتراضات گاه و بيگاهش حاشيه ساز شود. براي کسي که در 9 سالگي به تيم ملي بزرگسالان دعوت شده و در 14 سالگي مقام استاد بين المللي شطرنج جهان را به دست آورده، شکست دادن قهرمان جهان نمي تواند سقف آرزوهايش باشد. شادي پريدر که حالا 21 ساله است، سه سال پيش عنوان استاد بزرگي را هم به دست آورده، همان سالي که استفانوا قهرمان جهان از بلغارستان را شکست داد.او که فعلاً در ايران يکه تاز است امسال مدال نقره مسابقات داخل سالن ماکائو را هم به گردن آويخت تا ثابت کند هنوز هم در ايران حرف اول را مي زند. پريدر فعلاً هم درس مي خواند، هم تمرين مي کند و هم حواسش به دنياي قهرماني شطرنج است. او مي خواهد اولين دختر ايراني باشد که قهرماني شطرنج بانوان دنيا به نامش ثبت مي شود. با اين حال پريدر که پيش از اين قبل از بازي هاي آسيايي دوحه مسابقه انتخابي بين او و پورکاشيان را نيمه کاره رها کرده بود، امسال بار ديگر همين شيوه اعتراضي را تکرار کرد. جنجالي که سال پيش و پيش از بازي هاي دوحه شروع شد، در آستانه بازي هاي ماکائو باز هم دنبال شد اما در نهايت شادي راهي ماکائو شد و مدال هم گرفت. اما غائله نخوابيد و او بار ديگر از حضور در مسابقات انتخابي تيم ملي انصراف داد. نفوذ خانواده آتوسا پورکاشيان در فدراسيون شطرنج يکي از دستاويزهاي هميشگي شادي پريدر براي اعتراض و کناره گيري بوده است. البته اين موضوعي نيست که بتوان انکار کرد، چرا که الان ديگر در شطرنج ايران همه مي دانند که مادر آتوسا روزي نيست به ساختمان فدراسيون شطرنج در خيابان حجاب سر نزند و بابت وضعيت دخترش با مديران بحث نکند. از سوي ديگر پدر آتوسا هم که بدنساز تيم ملي واليبال جوانان ايران است، ارتباط زيادي با مديران فدراسيون شطرنج دارد. البته پريدر هيچ گاه به صورت علني مقابل خانواده پورکاشيان قرار نگرفته و به نظر مي رسد دوست ندارد خودش را بابت اين قضيه با فدراسيون دربيندازد.
رضايي که تفاوت فاحشي حتي با بازيکنان مرد ايران دارد، بعد از آنکه سال گذشته در مسابقات تنيس استانبول بزرگاني مثل ماريا شاراپووا و ونوس ويليامز را شکست داد و به فينال رسيد، اوج گرفت تا امسال دومين فينالش را هم تجربه کند. او که فينال استانبول را به دليل مصدوميت از دست داد تا به عنوان دومي بسنده کند، امسال در اوکلند هم مقابل ليندسي داونپورت امريکايي ناکام بود تا باز هم دستش از جام قهرماني کوتاه بماند. البته او بعد از مسابقات استانبول مدتي با مصدوميتش دست و پنجه نرم مي کرد اما حالا براي سال 2008 برنامه هاي زيادي دارد. البته او در اولين گرنداسلم سال نتوانست از راند دوم بالاتر بيايد. ارغوان در اين رقابت ها که در زمين هاي ملبورن پارک استراليا برگزار مي شد، به حريفي از چين تايپه باخت. با اين حال و در شرايطي که او را دختر بدشانس فينال تورنمنت هاي تنيس به حساب مي آورند، او هنوز به عنوان کسي که با اصليت ايراني و مليت فرانسوي در مسابقات شرکت مي کند، مورد توجه است. ارغوان پدر و مادري ايراني دارد اما خودش در فرانسه به دنيا آمده است.
فقط 22 سال دارد، پدري ايراني و مادري آلماني. خودش در امريکا به دنيا آمده و خود را يک ايراني - امريکايي نسل دوم مي داند.
داستان برمي گردد به پنجمين مسابقه سرعت قهرماني کشور در پيست آزادي؛ جايي که قرار بود لاله صديق در کلاس GT1600با رانندگان مرد رقابت کند اما قبل از آنکه صديق پشت خط شروع بايستد، اتومبيلش را متوقف کردند و مشخص شد او بعد از اينکه روز قبل موتور اتومبيلش را پلمب کرده اند، قصد داشته براي حضور در مسابقه از اتومبيلي با موتور استاندارد استفاده کند. اين طور شد که براي اولين بار اخباري از صديق منتشر شد. چهره اين راننده جوان درهم بود. او که به هيچ وجه نمي توانست صفت «متقلب» را کنار نامش ببيند، در مورد اشکال فني ماشين اصلي صحبت کرد و اينکه اصلاً قصد نداشته در GT1600 براند اما اعتراضات بي فايده بود و بعد از تشکيل کميته انضباطي فدراسيون، رئيس اين کميته با اعلام اينکه صديق به انجام تقلب اعتراف کرده، از محروميت يک ساله او خبر داد. صديق زير بار نرفت و اعتراضات ادامه پيدا کرد اما به هر حال خبري از نقض محروميت او منتشر نشد تا شناخته شده ترين چهره اتومبيلراني ايران رسماً از دور مسابقات کنار گذاشته شود. اگرچه او تمام اين ماجرا را توطئه يي براي خراب کردن چهره اش مي داند اما هياهوي رسانه يي هم اين بار نتوانست کمک حال صديق باشد و اعتراضات و توجيهات او هيچ وقت مانند خبر محروميت اش سروصدا به پا نکرد تا او براي بازگرداندن آبروي از دست رفته حرفه يي اش ناکام بماند. با اين حال فدراسيون اتومبيلراني از خبرساز شدن رانندگانش استقبال مي کند، حتي اگر خبر تخلف يک ستاره باشد. حسين شهرياري نايب رئيس فدراسيون چند روز بعد از ترکيدن بمب خبر تقلب و محروميت لاله صديق گفت؛ «زياد هم بد نيست. روزنامه ها به ندرت از ما مي نويسند اما روز بعد از اين اتفاق ما در صفحه اول 10 روزنامه بوديم،»
.jpg)
